Algemene Beschamingen

Nu heeft Geertje toch zijn zin. Bedrijfspoedel zal waarschijnlijk worden opgenomen in de Dikke en “Doe ’s normaal man” gaat vast door een of andere verminderd toerekeningsvatbare uitgewerkt worden tot een nummer 1 hitnotering in de carnavals top 100 allertijden, regio Venlo. Als Mark slim was geweest en goed naar het ge-ahhh en ge-ohhh uit de Tweede Kamer had geluisterd, na de uitlatingen van Geert aan zijn adres, had ‘ie gelijk het pand moeten verlaten en de muziekrechten van de toekomstige carnavalskraker vast moeten leggen. Nu heb ik het gedaan en stromen mijn zakken vol in februari.

Op dit soort momenten mis ik toch wel het cabaretgedeelte uit de vroegere Kopspijkersafleveringen. Aan tafel dan de persiflages van Job Cohen, Mark Rutte en Geert Wilders waarin alles uit de afgelopen twee debatdagen nog eens fijn de revue zou kunnen passeren. Toch wordt er weer een hoop heisa gemaakt om niks. Mark moest er hartelijk om lachen en deed er zelf nog een schepje bovenop door exact hetzelfde terug te kaatsen, wat ik overigens persoonlijk niet zo origineel vond, en de Voorzitter van de Tweede Kamer zat waarschijnlijk net te twitteren want ook zij liet de twee toneelspelers nog even lekker hun gang gaan. Wanneer Gerdi Verbeet als een juffrouw voor een puisterige klas met kinderen had gestaan zou ze binnen twee uur door haar soepele gedrag terecht worden weggepest.
De Tweede Kamer is tijdens zo’n debat over de Algemene Beschouwingen ook het best vergelijkbaar met een brugklas vol ongemotiveerde pubers. Onderuitgezakt in hun zetels en al spelend onder werktijd met hun elektronische gadgets. Er zijn erbij die gewoon vergeten dat er tijdens zo’n ‘werkdag’ een camera voor hun neus hangt en zitten urenlang ongegeneerd te gapen en met hun roerstaafje te spelen terwijl de ‘slimste van de klas’ voorin een soort van spreekbeurt staat te houden over de toekomstige sociale en financiele ondergang van Nederland. Het interesseert ze weinig. Als het hun tijd maar uitzingt. En anders hebben we altijd nog de wachtgeldregeling denken ze.
Hopelijk worden komende tijd de juiste beslissingen genomen door deze zelfde personen zodat er over een paar jaar echt gelachen kan worden. In ieder geval kan de heer Wilders weer gaan werken aan een rijtje nieuwe one-liners en zien we ‘m in februari in de carnavalsoptocht met aan een lijntje Job Cohen als uitgelaten poedel. Marianne Thieme zal verheugd zijn.

@WijnandSchoo.

Geplaatst in Uncategorized | 2 reacties

SixWordStory Column 15/04/2011

Het is maar een kort stukje.

Geplaatst in Uncategorized | 1 reactie

Column Hersenspoelsels 30/03/2011

Er was toch duidelijk afgesproken op Twitter dat er geen grappen meer over tsunami’s gemaakt zouden worden? Nu zijn er altijd wel een aantal hardleerse personages, in dit geval een groepje “gelovigen”, die zich daar niet om bekommeren en er rustig de draak mee blijven steken. Dit groepje beweerd namelijk dat in 2012 Nederland en zijn gehele bevolking ten onder zal gaan door een tsunami. Dit soort verhalen zijn altijd begonnen bij één persoon die met z’n onheilspellende berichten aanhangers, tegenwoordig mag je ze ook followers of volgers noemen, probeert te overtuigen en mee te sleuren in zijn gedachtengang. Met dit soort mallotige ideeën hoef je in de meeste gebieden in Nederland niet aan te komen, zeker niet in het westen, dus vestig je je met je clubje zorgvuldig gehersenspoelde medegelovigen op een boerderijtje in de Achterhoek. Aalten in dit geval.

Nu moet je als beetje sekte ook wel een naam hebben, anders word je door de media niet serieus genomen en kun je je portie aandacht bij een actualiteitenprogramma of RTL Boulevard wel vergeten. U moet ook weten dat dit groepje rampspoedgevallen compleet zelfvoorzienend is. Alles verbouwen ze zelf en ze hoeven dus na de aankomende ramp van 2012, een precieze datum is nog niet bekend, geen beroep te doen op de lokale buurtsuper om de laatste conserven uit de schappen te plunderen.

Ik zie dat dan zo voor me; ‘De Wachters van de Nacht’, zo noemen ze zich. Een stel zwijgende mannen met sliertige baarden gehuld in van die Khadaffigewaden en vrouwen met ongeschoren benen in armoedige soepjurken met een kind in de armen al schoffelend tussen de winterpenen en de bieslook op het erf van de bouwvallige boerderij. Ze hebben zich natuurlijk, voordat ze zich bij de gemeenschap mochten aansluiten, eerst moeten ontdoen van alle kostbaarheden en dit zolang in bewaring gegeven bij de Hoofdpiet van het stel. “Na de ramp krijgen jullie je geld en sieraden terug, dat beloof ik”.

Nu ben ik vrij nuchter van aard, maar als ik me dan even ‘gek’ laat gaan en me probeer te verplaatsen in zo’n Wachter van de Nacht, carnaval ligt tenslotte nog niet zo ver achter ons, krijg ik het gevoel dat het op een kille februari-ochtend gaat gebeuren. Een enorme vloedgolf komt bij Noordwijk de boulevard op en vanaf dat moment zal Nederland fungeren als zeebodem en u als visvoer. Alles kapot zoals de tsunamigelovigen al hadden beloofd en iedereen en alles dood.

Maar goed, dan kun je nog zo lekker zelfvoorzienend zijn, maar daar drijf je dan als sekte tussen je eigen onbespoten andijvie en bloemkolen. Het zal toch niet zo zijn dat juist dat dorpje Aalten dapper weerstand zal bieden tegen het wassende water?

Vandaag reed ik met mijn treintje wat door de achterhoek, dat doe ik wel vaker. Toch was ik stiekem aan het gluren naar een landelijk huis op een terpje waar ik in geval van nood met mijn familie en followers bij een gevoel van naderend onheil naar toe kan vluchten. Ik moet ze natuurlijk alleen nog even hersenspoelen om ze zo’n krankzinnige beslissing te laten nemen en een goede naam vinden voor de commune als we er zitten. Tips zijn welkom via Twitter!

Wijnand Schoo      Twitter: @wijnandschoo

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Kilo Column 24/01/2011

Je hebt van dat nieuws dat zo rauw op je dak kan vallen. Wanneer je het leest springt de kippevel op je armen en stokt de adem in je keel. Toen ik vanmorgen mijn dagelijkse  rondje door het nieuws maakte kreeg ik op zijn minst een wee gevoel in mijn maag.

Wetenschappers willen misschien wel af van de fysieke kilo. De fysieke kilo, het enige tastbare object dat al ruim 120 jaar in een kluis opgeborgen ligt in Sèvres, een buitenstad van Parijs. In 2007 was er een slimmerik die het nodig vond om de kilo eens na te wegen. Voorzichtig en op slinkse wijze heeft hij de trouwdatum van de baas weten te ontfutselen en is toen met een gepikt keukenweegschaaltje uit de bedrijfskantine richting kluis gegaan. Trouwdatum ingevoerd, kluisje geopend, kilo gewogen, en wat blijkt? De kilo is helemaal niet zo’n zwaargewicht als gedacht, geen kilo meer te noemen eigenlijk. Onze kilo is stiekem op dieet zeg maar. Hij is sinds de laatste meting ongeveer 50 microgram aan gewicht verloren!

Hoe ga je zoiets aan je baas vertellen wanneer je daar achter bent gekomen? Moet je je eens verplaatsen in zo’n man… Na jarenlang wetenschappertje spelen ben je dan eindelijk aan de beurt om de trotse directeur van het Bureau van Gewicht en Maateenheden te worden en dan gebeurt er zoiets onder jouw bewind! Verschrikkelijk! Bijna 120 jaar niets aan de hand en dan dit…“Alles mag gebeuren” werd er nog gegrapt tijdens je aanstelling als directeur, “Als de kilo maar gespaard blijft!” Je had er nog hard om gelachen want wat kon er nou misgaan met iets dat veilig in een kluis lag…

Het ergste is het nog om het aan alle wetenschappers te moeten vertellen die jaren lang alles hebben staan ijken aan de kilo uit Sèvres. Een kilo drop bij Jamin, het zegt opeens niets meer. De Kiloknallers bij C1000, niets meer waard. De enige die de boel nog een beetje kan redden is de slager; “Zal ik er maar een plakje worst extra bij doen meneer, voor al die jaren dat ik u bedrogen heb?” Bij de visboer krijgt u een extra visfrietje ter compensatie voor het onrecht van de afgelopen jaren. “Mag het een onsje meer zijn?” Nou op zijn minst kaasboer!

In 2007 ontdekt en nu pas naar buiten ge-WikiLeaked. Ze hebben natuurlijk eerst nog de boel proberen te redden door er wat stof aan te plakken en de kluis een andere cijfercombinatie te geven maar dat vonden de wetenschappers geen goed plan. Voor wetenschappers betekent zoiets nieuwe onderzoeken die tientallen jaren gaan duren en dus brood op de plank. Hals over kop werd er in 2007 een vergadering gepland voor 24 januari 2011. Dan mocht de wereld het weten. Het hele ding is nu niets meer dan een dom stukje metaal dat jarenlang als de Coca Cola-formule is beveiligd. Het meest verontrustende vind ik nog dat er bij het Bureau Gewicht en Maateenheden meer word bewaakt dan alleen de kilo. Wat dacht u van de enige echte originele  meter! Klopt deze wel? Ik ga me nu afvragen of de wedstrijdbaan waar ik vroeger mijn rondjes op schaatste wel echt 400 meter was. Dan de seconde.. Zijn de klokken van tegenwoordig wel zo precies? Moet ik straks na mijn vijfenzestigste doorwerken omdat anders het pensioenfonds met tekorten zit of is het alleen maar om de tijd te compenseren die ik tekort gewerkt heb omdat de seconde achteraf niet helemaal waterdicht bleek? Moeten we iemand die denkt honderd jaar te zijn geworden pas een maandje later door de burgemeester laten feliciteren? Vandaag zal alles hopelijk duidelijker worden in de vergadering van wetenschappers in Londen. Hij zou om 18:00 afgelopen zijn. Nou ja, 18:05 na correctie…

Wijnand Schoo.

 

Geplaatst in Uncategorized | 1 reactie

Column Ongein 17/11/2010

Tegenwoordig bestaan er programma’s als ‘Worst Case Scenario’s’ en ‘Deathliest Catch’. Donkere en dreigende teksten die mij persoonlijk wel nieuwsgierig maken.
Deze programma’s worden uitgezonden door Discovery Channel, waar ze niet vies zijn van enige vorm van spanning en sensatie.

Wanneer ik ook daadwerkelijk zo’n aflevering bekijk, en dat is meestal in een kantine of koffieruimte ergens in het land tijdens mijn werk, ben ik welgemeend geboeid en tegelijkertijd opgelucht dat ik zelf niet gestrikt ben voor een horror-rol in een documentaire als Ultimate Survival.
De hoofdpersonen en ‘helden’ in deze docu’s heten steevast Steve of Nick en deinzen niet terug voor een zwaar giftige spin of temperaturen van veertig graden onder of boven nul. Bikkels zijn het die zichzelf graag horen maar ook hun eigen gezeik met een zuur getrokken gezicht drinken uit een afgerukte slangenkop om de vochtbalans op pijl te houden wanneer ze in een woestijn zijn beland.
Vleermuizen zijn in deze afleveringen lekkernijen en het fijnste werk dat er bestaat is in de slechts denkbare weersomstandigheden kreeften vangen in de Noordelijke IJszee op een verrotte vissersboot met een door de golven kapotgeslagen romp.
Bij Discovery draait het om overleven in barre omstandigheden.

Datzelfde gevoel moeten de inwoners van Nieuwegein afgelopen maandagavond tot en met dinsdagmorgen hebben gehad.. Overleven was het voor dit volkje maar dan zonder camera-team en zwetende kerels in zwarte t-shirts met in witte letters CREW op hun rug.
De dorpsbewoners zijn deze periode volledig van de buitenwereld afgesloten geweest. Niet door ondergelopen straten vanwege de vele regenval, daar hoor je ze niet over klagen, maar door een kabelbreuk van Ziggo die letterlijk heel Nieuwegein alle mogelijke communicatie ontnam.
Geen radio, televisie, telefoon en internet meer. Helemaal niets, alleen elkaar nog. Door een ware hel zijn deze mensen gegaan.
De warme handen en benen die je normaal gesproken van je iPad kreeg die de hele avond op je schoot lag te branden en de heerlijke gloed van de beeldbuis, moesten ze nu plotseling bij elkaar gaan zoeken.
Ik zag het gelijk voor me. ‘tja, als de televisie het niet doet en we hebben geen internet, wat moeten we dan?’ Dan maar quasi-gezellig de kaarsjes aan en mekaar een toastje brie in de mond schuiven. Ongemakkelijk naast elkaar op de bank stijgt de spanning en een enkel stel vlucht naar boven om maar eens lekker vroeg naar bed te gaan en een ander stel ziet de kans schoon om ook lekker vroeg naar bed te gaan maar met andere redenen; Nieuwe Geiners maken! Over een maand of negen zullen we weten of Ziggo het inwoneraantal in Nieuwegein heeft op weten te ‘krikken’. Ben zeer benieuwd.

Wijnand Schoo

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Column Ramp Zalig! 16/09/2010

De meeste personen boven de dertig jaar kennen het vast nog wel, ‘zure regen’. Wanneer ik er met personen onder de dertig over begin zitten ze je een tijdje schijndood aan te staren en dat komt omdat er de laatste 28 jaar met geen woord meer over gerept is, althans niet in de media.
Ik zal in het kort, voor de jongere lezers, even uitleggen hoe die heisa er ongeveer dertig jaar geleden aan toe ging.

Een stelletje zogenaamd doorgeleerden hadden wat bomen gevonden die er in hun ogen beroerd uitzagen voor de tijd van het jaar. De bladeren waren dor, takjes braken makkelijk af en een enkele zou misschien weleens dood kunnen gaan. De meeste van deze bomen stonden op de mooiste plekken in Nederland als de Veluwe en andere bosrijke gebieden en konden dus een ramp betekenen voor de natuur en uiteraard toerisme. Voor de plotselinge herfstachtige trekjes waar deze bomen mee kampten moest natuurlijk snel een oorzaak worden gevonden. En als je niets zinnigs kunt verzinnen geef je de fabrieken met giftige uitstoot en het toenemende auto en luchtverkeer de schuld .
Men geloofde dat de schadelijke stoffen die vrijkwamen bij onze autoritjes zich zouden ontpoppen als gele wolken en daar zou dan onherroepelijk zure regen uitvallen op onze schitterende bomen. Een straf voor de welvaart. Dat was natuurlijk koren op de molen van milieuactivisten en iedere dag kregen we ons portie zure regen voorgeschoteld via de krant en journaaluitzendingen. Roodomlijnde koppen met dreigende teksten als ‘Binnen tien jaar geen Veluwe meer!’of ‘Als we nu niets doen stinken we binnen vijf jaar allemaal naar azijn!’ Het hield niet op. Geitenwollensokkendragers ketenden zich als een plaag processierupsen vast aan elke zielig uitziende eik en dreigde met een hongerstaking als de overheid niet in zou grijpen. Eigenlijk was het de eerste echte milieuhype in Nederland. Maar goed, dit is een jaar of twee in alle hevigheid doorgegaan tot iedereen er schoon genoeg van had en er niks meer van wilde weten. We gingen er niet zuur van ruiken, de augurken gingen er niet beter van smaken, we waren het fenomeen zat! ‘Verzin maar iets nieuws!’ schreeuwden we. En dat deden ze..

Na een jaar of 10 overleg en onderzoek, wereldwijd, hadden natuurfreaks een nieuw probleem bedacht waar ze aan konden verdienen; ‘het gat in de ozonlaag’ was geboren! Met de bomen ging het beter dan ooit, echt geen vuiltje aan de lucht.. maar dat gat hè! Elke maand werd het erger. Met prachtige animatiebeelden lieten ze ons geloven dat de laag om onze aarde, die ons miljoenen jaren had beschermd tegen schadelijke stralen van de zon, gaten ging vertonen als een kaas. Boven Australië zat al bijna niets meer en als we nog langer pvc’s en andere gevaarlijke kunststoffen in onze koelkasten zouden verwerken zou Nederland er over een paar jaar uitzien als een woestijn en iedereen rondlopen als een Nomade met ernstige huidaandoeningen. Ook weer een paar jaar lang moesten de nieuwslezers ons vertellen over de afbraak en soms ook herstel van de ozonlaag. Opeens hoorden we er niets meer over. Totale stilte over de ozonlaag, inmiddels alweer een jaar of 10, heerlijk. Tot ik deze week door een gratis krantje bladerde en las dat het gat in de ozonlaag de laatste jaren niet meer was gekrompen. Dus géén zure regen meer en géén gat in de ozonlaag! Er was maar een klein stukje aan gewijd terwijl jarenlang de kranten er bol van stonden, maar toch was ik opgelucht toen ik het las. En dat terwijl het aantal auto’s op de weg afgelopen 30 jaar is verdubbeld, het vliegverkeer is toegenomen, bijna iedere jongere een scooter heeft en 24 uur per dag miljoenen computers staan te draaien. Het milieu word er alleen maar beter van lijkt het wel!

Toch zijn we de jaren daarop weer met zijn allen in een nieuwe natuurramp getrapt. Het is een tijdje over het ’broeikaseffect’ gegaan en nu hoor je steeds meer termen als ‘stijging van de zeespiegel’ en ‘smelten van de poolkappen’. Moeten we ons hier nu echt zo druk om maken of zijn we er nu wel achter dat het uiteindelijk doodnormale natuurverschijnselen zijn die al miljarden jaren zo gaan? Waarschijnlijk hoor je ook hier over een paar jaar niks meer van en komt het gewoon in het rijtje zure regen, gat in de ozonlaag en broeikaseffect. Wie verzint de volgende klimaathype?

Wijnand Schoo.

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Column Zwemtrek 22/06/2010

“Drie schatkistijsjes, twee zakjes paprikachips, wat wil jij Kimberly?” “ Gewone sjips, die rooie lus ik niet, dat weet je toch?!” “Helaas, de naturel chips is uitverkocht, ik heb alleen nog Nibbit.” Kind begint te huilen en te stampen. “Anders neem je maar een gevulde koek” zegt mama.” Nee, ik wil sjippies!” “Ze zijn er niet Kimberly!” ”Dan wil ik zo’n ei met een kadootje” “Nou goed” zegt mama” “Anders nog iets?” wil de barjuf weten. “Ja, doe maar een koffie verkeerd en een tosti ham/kaas.” “Krijgen wij geen drinken mama?” “O ja, helemaal vergeten.” “ Domme mama!” “Doe maar 3 Fristi, zitten er tattoo-plaatjes bij anders willen ze het niet..” “ Eh, ja hoor mevrouw, die zitten er nog op.” “Je ging vorige week ook al ons drinken vergeten mam!” “Dit was het zo, mevrouw?” “Ja, ik geloof het wel, anders lusten ze vanavond hun patat niet.” “Dat is dan vijftien euro en vijfenzeventig cent.” “Mag ik pinnen?” “Ja, graag.” “Tot volgende week!” “Doehoeg!”

Geloof me, dit is geen bestelling in een een of ander pretpark, maar gewoon tijdens een uurtje leszwemmen op de maandagmiddag in het restauratiegedeelte. Elke week hoor ik dit wel een keer of wat aan, en dan reken ik toch altijd stiekem even het bedrag om naar de oer-hollandse gulden. Dat is dus ongeveer drieëndertig gulden om de verwende magen te vullen en omdat ze dan zo lekker een half uurtje ‘zoet’ zijn tijdens het wachten op broer of zus.

Ik neem meestal een pakje Wicky en een Sultana mee van huis wat ze dan vòòr of ná zwemles kunnen nuttigen en dan bestel ik een warme chocomel waarbij het bijgeleverde speculaasje naar mijn zoontje doorschuift. Misschien ben ik wel wat ouderwets, maar ik hoor ze nooit klagen dat ze te kort komen. Voor het geld wat sommigen uitgeven aan de bar kan ik mijn boodschappenkar bij Appie volladen, buiten het feit dat het merendeel van de kleuters van tegenwoordig met overgewicht te kampen heeft. Lekker gezond voor lijf en portemonnee zo’n uurtje zwemles, en de meesten gaan tegenwoordig door tot ze hun C diploma hebben… rekent u mee? Ook met de kilo’s?

W.S.

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Column Balkeneinde 10/06/2010

Stel je toch eens voor dat het Kabinet Balkenende zoveel, ben even de tel kwijt, een week of 2 later was gevallen, dan hadden we de verkiezingsstrijd tijdens het WK voetbal moeten uitvechten. Prachtige televisie had dat opgeleverd!
Wedstrijden van Oranje en dan in de rust een heftig politiek debat tussen de lijsttrekkers inclusief scheidsrechters met fluit en vuvuzela’s. Op alle reclameborden langs het veld Hollandse politieke koppen en leuzen en wellicht waren er een paar Tweede Kamerleden bereid geweest om campagne te voeren in Zuid-Afrika om onze spelers te overtuigen dat hun tweede en derde hypotheekrenteaftrek op hun buitenhuisjes met zwembad veilig zou worden gesteld wanneer ze op hun partij zouden stemmen.
Maar goed, Wouter Bos heeft het kabinet laten vallen op zijn eigen mooie moment, maar achteraf dus eigenlijk iets te vroeg naar mijn zin. Op de definitieve uitslag van de verkiezingen moeten we nog wachten tot dinsdag. Dan is er officieel pas bekend welke partij echt de grootste is na de verdeling van de ‘reststemmen’. Wie gaat er voor de komende jaren een premier leveren?

‘Het eerste Kabinet Rutte’ ligt op zich goed in het gehoor, niets op aan te merken, en er gaan geruchten dat vrijgezelle Mark zijn naambordje al op de voordeur van het Torentje heeft geplakt met zijn eigen lijm… De sluwe rukker ging er na de voorlopige uitslag zo snel vandoor dat het mij wel duidelijk was waarheen.
Premier Rutte, Minister President. Als je het een keer of twintig achterelkaar hardop zegt wen je er al aan en ben je Balkenende snel vergeten. Bij het horen van deze naam moet ik al acht jaar aan een ezeltje denken, iets te zwaar bepakt voor de lange weg die hij moet gaan. Het zal zijn achternaam wel zijn.. Balkenende die geëmotioneerd de benen nam na het aanhoren van zijn verkiezingsnederlaag. In een paar jaar tijd zijn partij gehalveerd, op zich ook een prestatie!

Voor ongeveer 20 CDA’ers en nog een handje vol andere kamerleden gaat de wachtgeldregeling van kracht. Grof gezegd nog 2 jaar lang de bloemetjes buiten zetten, lekker ‘er wat meer zijn’ voor het gezin en daarna deze gasten nergens meer aannemen, verplicht hun eigen geld laten opvreten, korten op hun WW,hypotheekrente afpakken en ze vervolgens omscholen tot ziekenverzorgers. Verplicht tot hun 67-ste 40 uur laten ploeteren in de ouderen- en gezondheidszorg. Of je er beter van word weet ik niet, al is het alleen maar om ze te pesten wat zo fijn aanvoeld.

W.S.

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Column Sieneke mag eindelijk naar huis 28/05/2010

Na een langdurig lijden in een ongelijke strijd is precies op tijd gestopt, onze Sieneke, just 18 years old..

Het is natuurlijk ook wel erg makkelijk om er iets over te schrijven, maar we doen het lekker toch. Net zo kinderachtig als dat liedje Sha-la-lie die het gisteravond nét niet gehaald heeft door te stoten naar de finale. Zoals we al heel wat jaren gewend zijn was ook dit Nederlandse kunstje gedoemd te mislukken. Je moest toch wel een werkelijke Lolsmurf zijn om te geloven dat dit nummer de eindstreep zou halen. Het is Nederland nu al voor de zesde opeenvolgende keer niet gelukt om mee te mogen doen aan het grote muzikale spectakel. Moeten we ons blijven afvragen hoe dit komt, of is het nu wel duidelijk?

Aan Sieneke ligt dit dus niet alleen. Die kon alleen maar hopen dat ze na dit avontuur sterker uit de strijd zou komen en een carrière als zangeresje kon beginnen in een vriendinnengroepje. Helaas voor haar en misschien maar beter voor Nederland blijft een verder fiasco haar bespaard. Van Pierre Kartner zullen we voorlopig niets meer horen. Geluk bij een ongeluk zullen we dan maar zeggen. Schuddenbuikend van het lachen met de klodders kwijl in zijn vlassige baard heeft hij samen met vriendje Cargamel en z’n valse kat voor de buis gezeten in dat kleine café aan de haven met een glas veel te duur lauw Skandinavisch pisbier, om voor de laatste maal zijn liedje te horen uit de mond van naíve Sieneke.

Oslo heeft ze in ieder geval mogen zien. Haar vorige reisjes gingen niet verder dan Drievliet en Artis waar ze dan op de heenweg voorin een mopje mocht zingen van de buschauffeur en op de terugweg zat ze dan, net als straks bij aankomst thuis, onder de stoeltjes verstopt voor de afhalers.
Schaam je maar niet Sieneke, dat hadden wij wel gedaan als je in de finale had gestaan..
Je krijgt straks vast als troost van half vrijgezel puberaal Nederland allerlei knuffels en beertjes opgestuurd. Maar als er ook maar één het gore lef heeft jou een Smurf te sturen mag je mij altijd snikkend bellen.

W.S.
P.S. Kusjes aan Smurfin

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Column Koninginnedag 2010 01/05/2010

Na ongeveer 20 jaar hebben we weer eens Koninginnedag in Amsterdam doorgebracht. Een rustig dagje uit zonder de kinderen, ouderwets gezellig.

De treinreis er naartoe vanuit onze woonplaats Hoofddorp was al een belevenis op zich. We moesten via Schiphol, Amsterdam-Zuid en de Bijlmer richting Amsterdam CS.
De drukte op de perrons vallen me erg mee, maar de drukte buiten het station is letterlijk iets om even bij stil te staan.
Je wordt automatisch opgezogen en meegevoerd door een stroom van duizenden uitzinnige oranje-malloten met een blik bier in de ene hand en hun mobieltje stevig vast geklemd in de andere. Al schuifelend en in een onafgebroken geluidsgolf van stadiontoeters, gevloek en geschreeuw bereiken we na ongeveer 20 minuten de kermis op de Dam. Hier stappen de eerste dronkenkoppen in een nogal spectaculaire zweefmolen midden op het plein.
Op ongeveer 60 meter hoogte gaat de heleboel met een klere gang over de kop en over de nek waardoor de spetters kots als een miezerbui over de Dam verspreid worden.
Het monument staat er na zo’n attractieritje bij als een stinkende druipende staafmixer.
De vraag is of alles eraf te krijgen is voor de Koningin er op 4 mei een kransje tegen aan mag zetten. Ik ben bang dat door de staking van de Reinigingsdienst de hele bloemenboel er zo weer vanaf glijdt.

Maar goed, we gaan verder richting Leidseplein. Onderweg geen kleedjes met rommel van zolder maar uitsluitend bier-, friet- en loempiatenten.
Bij elke pot bier of andere drank die je aanschaft krijg je een oranje opblaaskroon of wat andere jolige troep cadeau. Je komt er niet onderuit.
Het Leidseplein is zoals altijd gevuld met lallend publiek en de voetreis over kapotgetrapte blikjes, flesjes en plastic gaat zonder dat je kunt protesteren door naar het Museumplein waar Radio 538 een uitzending maakt. We wringen ons los uit de menigte om even tot rust te komen op een verhoogde stoeprand van de inrit van een parkeergarage. Ondertussen vragen we ons af waarom we hier naar toe zijn gekomen. We komen tot de conclusie dat we niet anders konden. Als een tsunami meegevoerd, niets te vertellen.
Het museumplein staat barstens vol en we kunnen alleen de achterwand zien van het podium. Een soort van Backstage-gevoel, maar dan zonder het zien van de artiest. We besluiten terug te strompelen richting Nieuw Markt (China Town) waar volgens de oranje-plattegrond een kindervrijmarkt moet plaats hebben.
We proberen de optocht in die richting wat te omzeilen door parallel te gaan lopen richting Dam waar je inmiddels door de fijne misselijkmakende attracties en de uitgespuugde hoeveelheid alcohol zó over heen glijd, zo de hoerenbuurt binnen. Sommige van de meisjes hebben een oranje string aan getrokken en zo wil de Majesteit het natuurlijk graag zien.
Wat mij is opgevallen was dat alle Hollanders uitgedost waren in rood, wit, blauwe en oranje shirts en pruiken, maar ook de Japanse toeristen liepen giegelend rond met nederlandse vlaggetjes op hun wangen, dit vrolijke volkje past zich snel aan.
Jammer van de in grote getale aanwezige moslimgemeenschap waarvan ik er niet één heb kunnen betrappen met een oranje hoofddoekje. Uitsluitend zwarte leren jasjes en dito doekjes, erg feestelijk, gemiste kans!

Aangekomen in China Town welgeteld 2 kleedjes met kinderspullen die ook direkt de Koninginnedagsfeer uitstraalden waar ik steeds meer naar begon te verlangen; gekopieerde VHS videobandjes van Pippi Langkous, Beertje Colargol en Meneer de Uil. Verder een kapotte stofzuiger, kaalgeknuffelde beertjes en Barbiepoppen zonder armen of benen. Alles voor 50 cent per stuk, maar waarom zou je de shit van een ander mee naar huis nemen? We hebben al 10 jaar geen videorecorder meer!
We bestellen iets te drinken en gaan in de volle zon op het terras zitten, 50 meter van Nam Kee waar we een uur later onze honger stillen met heerlijke authentieke Chinese gerechten.
Met een voldaan gevoel, vooral in de maag, stappen we de mensenstroom in richting Centraal Station waar we rozig de trein instappen en ons eerste klas laten meevoeren op de cadans van het spoor richting Hoofddorp. Prettig!

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen